موسسه فنی عدل (کلبه دیجیتال)

والیبا

تاريخچه والیبال واليبال در سال 1895 ميلادي مطابق با سال 1274 شمسي توسط ويليام .ج . مورگان مدير Y.M.C.A در هوليک ايالت ماساچوست آمريکا ابداع شد. درابتدا اين ورزش مينتونت نام گذاري شده بود ودليل انتخاب اين نام براي همگام نامعلوم بود. تحت تأثير محبوبيت فراوان بسکتبال در بين عامه، مورگان تصميم گرفت براي دانشجويان خود ورزشي را به وجود آورد که بازي ازروي تور انجام گيرد و لذت بخش باشد. مورگان با استفاده ازتوئي توپ بسکتبال که به دليل سبکی وزن به دست ها آسيب نمي رساند بازي را شروع کرد. با وجود اينکه به طور آهسته و کند از Y.M.C.A آغاز شد ولی طولي نکشيد که در کليه شهرهاي ماساچوست و نيوانگلاند عموميت يافت. دراسپرينگ فيلد، دکتر ت-آهالستيگ با مشاهده بازي، مينتونت را به واليبا ل تغيير نام داد، زيرا قصد اساسي از بازي کردن، فرستادن و برگشت دادن (ردو بدل کردن) توپ از روي تور است که کلمه واليبال در معنا اين نيت را مشخص مي سازد. با اينکه واليبال در آغاز ورزش سالني بود و در محل هاي سرپوشيده بازي آن انجام مي شد و اساساً براي فعاليت هاي سرگرم کننده پيشه وران و تجّار اختصاص يافته بود ولي کم کم به زمين هاي روباز کشيده شد و به عنوان يکي از فعاليت هاي جالب توجه تابستاني درآمد و به شدّت تعقيب مي شد. در آغاز براي بازي واليبال قوانين خاصي تدوين نشده بود، هر فرد و در هر کشوري به ميل خود و به طريق مختلف با توپ باي مي کردند. رفته رفته واليبال در مناطق و نواحي مختلف جهان گسترش مي يافت. همچنان که هر ابداع يا اختراعي در آغاز با نواقص همراه بوده و به مرور زمان تکميل و رفع نواقص مي شود، واليبال نيز ازاين قاعده مستثني نبود و کم کم قوانين براي اين بازي وضع شد و روش ها و حرکات تکنيکي جايگزين حرکات قبلي گرديد. درسال 1900 پذيرفته شد که امتيازات هر ست بازي 21 پوئن (امتياز) باشد. درسال 1912 سيستم چرخش به تصويب رسيد. درسال 1917 پذيرفته شد که هر ست بازي 15 پوئن (امتياز) باشد. درسال 1918 تعداد بازيکنان هر طرف زمين 6 نقر پيشنهاد شد که مورد قبول عامه قرار گرفت. درسال 1921 موافقت شد که هرتيم با سه ضرب توپ را به طرف ديگر بفرستد. درسال 1923 اندازه زمين بازي 9×18 متر تعيين شد. به مرور در سال هاي بعد، قوانين فراواني براي اين بازي وضع شد و در بسياري از قوانين قبلي نيز تغييراتي حاصل گشت که هنوزهم اين تغييرات (سال2000) ادامه دارد و هر چهار سال يک بار در کنگره بين المللي واليبال تغييراتي در قوانين بازي به تصويب مي رسد و در آخرين کنگره جهاني که درسال 1998 ميلادي (1377 شمسي) هم زمان با برگزاري چهاردهمين دوره مسابقات واليبال جهاني مردان و سيزدهمين دروه زنان در ژاپن برگزار شد با تصويب و تغيير قوانين مانند روش امتياز گيري با برد رالي، امتيازات 25 براي ست هاي اول، دوم، سوم و چهارم و امتيازات 15 براي ست پنجم و همچنين تصويب بازيکن دفاعي ليبرو، به کار بردن روش جديد دگرگوني و هيجان فراواني دربازي واليبال به وجود آورده است. اولين کشور خارجي که واليبال را پذيرفت، کشور کانادا و به سال 1900 بود. اساساً نهضت Y.M.C.A (سازمان جوانان مسيحي) در معرفي اين ورزش به ديگر کشورهاي جهان و تعميم آن سهم فراواني دارد. بازي واليبال در پايان سال1900 به هندوستان و در سال هاي 1905 به کوبا، 1909 به پورتريکو، 1910 به فيليپين، 1912 به اوروگوئه، 1913 به چين و 1917 به ژاپن و به تدريج ازسال 1914 به بعد توسط سربازان قواي آمريکا و مستشاران و اشخاص ديگر به کشورهاي اروپائي از قبيل فرانسه، چکسلواکي، لهستان، شوروي و بلغارستان و ساير کشورهاي اروپائي معرفي شد و تعميم يافت. ولي بسبب بيگانه بودن اين ورزش براي اروپائيان درابتدا امر قبول آن به کندي صورت مي پذيرفت. فرانسه، چکسلواکي و لهستان سه کشوري بودند که قبل ازديگران اقدام به تشکيل فدراسيون ملّي واليبال در کشور خود نمودند. کشور شوروي که در سال1923 اقدام به تأسيس انجمن ملّي واليبال نمود براي پيشرفت و دگرگوني آن فعاليت زيادي به عمل آورد. اصولاً شوروي از کشورهائي است که در پيشرفت تکنيک و تاکتيک واليبال و تنظيم قوانين درجهان سهم به سزائي دارد و براي قهرماني در مسابقات است که قدرت بزرگ جهاني به حساب مي آيد. کشورهاي فرانسه، چکسلواکي و لهستان پس از تشکيل فدراسيون ملّي مصمم شدند که با کمک کشورهاي ديگر فدراسيون بين المللي را تأسيس نمايند و در سال 1936 بينگام بازي هاي المپيک در برلين آلمان در اين زمينه فعاليت زيادي نمودند ولي با آغاز جنگ بين المللي دوّم و طغيان آن در اروپا اقدامات آنان متوقف شد. به طور کلّي تغييرات و پيشرفت واليبال را ميتوان به سه دوره تقسيم نمود، دوره اوّل ازسال آغاز تا سال 1918، دوره دوّم ازسال 1919 تا سال 1946 و دوره سوّم از سال 1947 به بعد که تغييرات و پيشرفت اساسي واليبال در دوره سوم صورت پذيرفته است. پس از جنگ بين المللي دوّم، فعاليت هاي فراوان براي حرکت جديد به واليبا ل مجدداً آغاز شد و اولين مسابقه بين المللي درقاره اروپا بين دو کشور فرانسه و چکسلواکي در شهر پاريس برگزار گرديد. پيگيري براي تأسيس فدراسيون بين المللي واليبال ادامه يافت. مذاکرات بين سه کشور فرانسه، چک و لهستان منتج به موافقت در جهت تشکيل کنگره ويژه براي تأسيس اتحاديه بين المللي واليبال گرديد. سرانجام در تاريخ آوريل 1947 کنگره اي با شرکت نمايندگان چهارده کشور از سراسر جهان در پاريس برگزار و موافقت شد فدراسيون بين المللي واليبال (F.I.V.B ) تأسيس گردد که اين فدراسيون در پاريس تشکيل شد و آقاي پل ليبود از کشور فرانسه به عنوان اولين رئيس فدراسيون بين المللي واليبال انتخاب شد. به زودي کشورهاي زيادي درخواست عضويت خود را براي پيوستن به فدراسيون بين المللي اعلام نمودند که امروز اين فدراسيون حدود 217 کشور عضو دارد (سال 2000) و بيش از 200 ميليون نفر از مردم جهان واليبال بازي مي کنند. اولين رئيس انتخابي فدراسيون بين المللي واليبال آقاي پل ليبود از کشور فرانسه تا سال 1984 (يعني 37 سال تمام) رياست فدراسيون بين المللي را با قدرت برعهده داشت و توانست با کمک ساير اعضاء اين فدراسيون را در رديف فعال ترين فدراسيون ها، و واليبال را در زمره بزرگ ترين ورزش هاي جهاني درآورد. پس از تأسيس فدراسيون بين المللي، کميته هاي مختلفي در داخل آن به وجود آمد و برنامه مسابقات رسمي بين المللي تنظيم و آغاز شد. درسال 1949 اولين دوره مسابقات جهاني واليبال براي مردان درپراگ و درسال 1952 دومين دوره مسابقات جهاني مردان و اولين دوره مسابقات جهاني زنان در مسکو برگزار شد. برنامه اين مسابقات بطور منظم هرچهار سال يکبار تاکنون درکشورهاي مختلف انجام شده است. در سال 1998 دوره چهاردهم مسابقات جهاني مردان با شرکت 24 تيم و دوره سيزدهم مسابقات جهاني زنان با شرکت 16 تيم در کشور ژاپن انجام يافت. (تيم ملي واليبال بزرگسالان ايران در اين مسابقات شرکت نمود) و به سبب اهميتي که واليبال در بين ورزش ها به دست آورد، در سال 1964 مسابقات واليبال مردان و زنان به برنامه بازي هاي المپيک توکيو اضافه شد که تاکنون (سال 2000) درنه دوره از بازي هاي المپيک برنامه هاي آن اهميت خاصي انجام شده است. علاوه بر مسابقات قهرماني جهان و المپيک، مسابقات واليبال مردان و زنان در سراسر جهان با عنوان هاي: جام جهاني، ليگ جهاني، قهرماني اروپا، پان آمريکن، قهرماني آسيا، بازي هاي آسيائي، واليبال ساحلي، جهاني دانشجويان (يونيور سياد)، قهرماني آفريقا، ارتش هاي جهان، گراندپري زنان، راه آهن هاي جهان، قهرماني ناشنوايان، قهرماني معلولين، پارالمپيک معلولين، قهرماني کشورهاي عربي، چهارتيم برتر، جايزه بزرگ، ستاره ها و تورنمنت هاي بين المللي و دوستانه و غيره درگروه هاي سني نوجوانان، جوانان و بزرگسالان بطور منظم انجام مي شود.درتاريخچه واليبال جهان بايد کشور ژاپن را به عنوان دگرگون کننده تکنيک ها، تاکتيک ها و آمادگي جسماني در واليبال معرفي نمود (دگرگون کننده در سرويس، ساعد، انواع تاس ها، توپ گيري و انواع آبشارهاي سرعت با پاس هاي کوتاه الف و ب و ترکيبي و به ويژه بدنسازي). آمادگی جسمانی قسمت اول ۱- آمادگي جسماني مهمترين بخش از تمرين است. ۲- در چهارچوب كلي به شكل هرم: اول جسماني، سپس تكنيک، تاكتيک، آمادگي رواني و تئوري لازم است. ۳- آمادگي جسماني متشكل از: قابليت هاي قدرت- سرعت- توان- هماهنگي- چابكي- انعطاف پذيري- واكنش و تعادل مي باشد. ٤- آمادگي جسماني، آمادگي انرژي عضلاني است. ٥- دو عامل در آمادگي جسماني مهم است: الف) انجام آزمون هاي ويژه و يافتن نياز ويژه ب) تمرين هاي ويژه قسمت دوم ۱- در تمرينات واليبال نبايد به حجم عضلات توجه كرد، بلكه بايد به افزايش قدرت توجه كرد. ۲- توان مساوي است با ترکيب قدرت و سرعت كه يک واليباليست احتياج دارد. ۳- سيستم انرژي در قديم ۹٠درصد غير هوازي و ۱٠درصد هوازي بوده است. ٤- در واليبال مدرن به دليل سرعت بالا انرژي بيشتري مصرف مي شود. ٥٠ درصد هوازي ٥٠ درصد غير هوازي مي باشد. ٥- دويدن هاي طولاني باعث ارتقاء سيستم غير هوازي مي شود. قسمت سوم ۱- تمرين ۳ قسمت دارد: الف) گرم كردن ب) بدنه تمرين ج) سرد كردن ۲- گرم كردن عمومي ٥ دقيقه. گرم كردن تخصصي ۱٠ دقيقه ۳- امتيازات گرم كردن: الف) آسيب را كم مي كند. ب) از محيط آگاهي مي دهد. ج) مفاصل را روان تر مي كند. د) سوخت و ساز بدن را به جريان مي اندازد. و) مواد داخل مفاصل رقيق تر مي شود. ز) چسبندگي عضلات كمتر و روان تر مي شود. ه) از لحاظ رواني آماده تر مي شويم. ٤- بدنه تمرين شامل ٥ قسمت است: الف) تنوع ب) استراحت كافي ج) رعايت تفاوت فردي ه) طراحي و اجرا و) متناسب با نيازها ٥- سرد كردن شامل تمرينات كششي كه موجب افزايش انعطاف پذيري است، مي باشد. ۶- ٤ مورد در تمرين مهم است: الف) چه نوع تمريني به كار بگيريم؟ ب) با چه شدتي تمرين کنيم؟ ج) چه مدت تمرين کنيم؟ د) دفعات تمرين در هفته؟ آناتومی قسمت اول ۱ اسكلت بدن متشكل از 420 الي ۲٠۶ استخوان مي باشد. ۲ تقسيم بندي اسكلت بدن: ۱- فوقاني 2- تحتانی ۳- تنه ٤- سر و صورت يا جمجمه ۳ اندام فوقاني شامل: ۱- كمربند شانه اي ۲- بازو ۳- ساعد ٤- دست ٤ اندام تحتاني: ۱- لگن ۲- ران ۳- زانو ٤- ساق ٥ مچ قسمت دوم ۱ تنه شامل: ستون فقرات- دنده- جناق ۲ ستون فقرات شامل: گردن- مهره هاي ناحيه پشت- مهره هاي كمر ۳ دنده ها شامل ۱۲ جفت مي باشد. ۲ جفت آخر آزاد ۳ جفت غير واقعی ۷ جفت اول واقعي ٤ سرو صورت يا جمجمه ٥ كاسه سر شامل: ۱- استخوان پکشناسي ۲- دو استخوان آهيانه ۳- دو استخوان گيجگاهي ٤- پس سر ٥- پرويزني و پروانه اي ۶ مهمترين كار كاسه سر حفاظت از مغز سر مي باشد. ۷ نتيجه: عمده ترکن وظيفه استخوانها : ۱- حفاظت از ناحيه هاي مختلف بدن مي باشد. ۲- محل خوبي براي جمع آوري و اندوخته كردن مواد معدني است. قسمت سوم ۱- مفصل محلي است كه ۲ يا چند استخوان به هم مي رسند. ۲- رباط وسيله اي است كه استخوان ها را به يکديگر مي چسباند. ۳- تاندون وسيله اي است كه عضله را به استخوان مي چسباند. ٤- تقسيم بندي مفاصل الف) مفاصلي كه تحرك ندارند: صورت و جمجمه ب)مفاصلي كه نکمه متحرك اند: مفاصل پشت ج ) مفاصل غيرمتحرك که غضروفي هستند: ستون فقرات د) مفاصل متحرك: شانه، لگن و زانو ٥- انواع مفاصل متحرك: كروي- لولايي- زيني- لقمه اي- مسطح- استوانه اي قسمت چهارم ۱- سيستم عضلاني، موتور بدن است و ٥٠ درصد وزن بدن عضله مي باشد. ۲- حركت، احتياج به زور- قدرت و نکرو دارد. ۳- انسان حدود ۶٠٠ (ششصد) عضله اسكلتي دارد. ٤- عضلات به فوقاني، تحتاني و تنه تقسيم مي شوند و زوج هستند. ٥- اسامي عضلات بر اساس شكل، كار، اندازه، طول، موقعيت قرار گرفتن، عمق، سطح، بلندي و كوتاهي و كاركرد تعيين مي گردند. در تقويت عضلات بايستي از كارهاي قدرتي استفاده نمود. تغذيه قسمت اول جمله اول: تغذيه از ويژگي هاي موجود زنده است. جمله دوم: در گرمسير، متابوليسم بدن وابسته به قند است. در سردسير، متابوليسم بدن وابسته به چربي است. جمله سوم: غذاهاي قبل، حين و پس از مسابقه، بايستي با هم متفاوت باشد. جمله چهارم: غذاي هر ملت براي خودش بهترين است. جمله ماقبل اول: مقوله غذاها به عوامل: فرهنگي، مذهبي و اقليمي بستگي دارد. قسمت دوم جمله اول: جدول RDE، ميزان احتياج بدن را مشخص مي كند. جمله دوم: انرژي يک غذاي مناسب بايد داراي: الف: ۶٠- ٥٥ درصد از كالري موجود در غذا، بايستي مواد قندي و نشاسته اي باشد. ب: ۲٥- ۲٠ درصد، از مواد چربي باشد: ج : ۱٥- ۱٠ درصد انرژي غذا بايد از پروتئين، باشد. جمله سوم: بيش از ۱٥درصد از وزن كل بدن مردان نبايستي داراي چربي باشد. بيش از ۲٥ درصد از وزن كل بدن زنان نبايستي داراي چربي باشد. جمله چهارم: نياز يک انسان ۷٠ کيلو گرمي به پروتئين ۸٠ تا ۱٠٠ گرم است. قسمت سوم ۱- بهترين نوع غذا، غذايي است كه زود هضم است و بين ۳ تا ٥ ساعت در معده مي ماند. ۲- موادي كه شاخص قندي بالايي دارند و مزه قند ندارند. عبارتند از: برنج- ماكاروني- سيب زميني- نان ۳- بايستي وعده اصلي غذا ٤ ساعت قبل از مسابقه ميل شود. ٤- روز مسابقه نبايد غذايي ميل شود كه اسيديته خون را بالا ببرد، مثل: زرده تخم مرغ - گوشت قرمز زياد. ٥- روز مسابقه بايستي بين ۶٠ تا ۷٠ درصد به مواد قندي اختصاص داده شود و از ماست و كشك و دوغ به علت خواب آلودگي نبايد استفاده كرد. ۶- بالا رفتن اسيديته خون باعث خستگي مي شود. برنامه ريزي قسمت اول ۱- تمرين با هدف رسيدن به اوج عملكرد ورزشي انجام مي شود. ۲- رسيدن به اوج تمرين به ۳ دسته عوامل: تکنيکي- تاکتيکي، برنامه ريزي و تمرين بستگي دارد. ۳- پنج عامل در بحث برنامه ريزي موثر است: ۱) قدرت ۲) استقامت ۳) سرعت ٤) هماهنگي ٥) انعطاف پذيري ٤- استقامت عضلاني از ترکيب قدرت و استقامت، " توان " از ترکيب قدرت و سرعت است. استقامت در سرعت از ترکيب استقامت و سرعت، " چابكي" از ترکيب قدرت و هماهنگي، سرعت و انعطاف پذيري به وجود مي آيند. ٥- يک واليباليست در برنامه ريزي، بايد توان را افزايش دهد. ۶- سازگاري ساختاري عبارت است از: ۱) به کارگيري گروهي عضلاني مضاعف ۲) آماده سازي عضلات ۳)- ايجاد تعادل بين عضلات خم كننده و باز كننده ٤) گازهاي جبراني و پوشاندن نقاط ضعف قسمت دوم شاخص هاي تمريني ۱- مدت مرحله براي مبتديان ۸ تا ۱٠ هفته براي نخبه ها ۳ تا ٥ هفته ۲- شدت تمرين براي مبتديان ۳٠ تا ٤٠ درصد و براي نخبه ها ٤٠ تا ۶٠ درصد مي باشد. ( از يک وزنه براي يک بار بلند كردن استفاده مي شود.) ۳- تعداد ايستگاه ها: براي مبتديان ۹ تا ۱۲ و براي نخبه ها ۶ تا ۹ ايستگاه مي باشد. (ايستگاه جايي است كه حركت خاصي در آن انجام مي شود.) ٤- تعداد حركات در هر ايستگاه براي مبتديان ۸ تا ۱٠ تكرار، براي نخبه ها ۱۲ تا ۱٥ تكرار مي باشد. قسمت سوم مرحله تبديل ۱- اولين بخش مرحله تبديل: تبديل قدرت به توان مي باشد. هدف: تبديل قدرت پيشينه به توان ۲- شاخص هاي تمرين در اين مرحله: ۱) مدت زمان تمرين سه هفته ۲) انجام تمرينات پوليومتريک ۳) شدت تمرين «از سبك به پيشينه» ۳- تمرينات پوليومتريک سبك: پرش ها و پرتاب هاي كم ضربه تعداد دورها ۱٠ تا ۱٥ دور تكرار ۱٠ تا ۳٠ بار ٤- تمرينات پوليومتريک متوسط: به شكل واكنشي «پرش + جهش» از ارتفاعي بين ۲٠ الي ٥٠ سانتي متر تعداد دورها ۱٠ تا ۲٥ دور تكرار ۱٠ تا ۲٥ بار ٥- تمرينات پوليومتريک زير پيشينه: جهش هاي دو پا و يک پا تعداد دورها ٥ تا ۱٥ دور تكرار ۳ تا ۲٥ بار ۶- تمرينات پوليومتريک بسيار بالا: پرش هاي سقوطي از ارتفاع ۸٠ الي ۱۲٠ سانتي متر تعداد دورها ٥ تا ۱٥ دور تكرار ٥ تا ۱٥ بار ۷- تمرينات پوليومتريک پيشينه يا حداكثر: تمرينات واكنشي از ارتفاع ۶٠ سانتي متر به بالا تعداد دورها ۱٠ تا ۲٠ دور تكرار ٥ تا ۸ بار قسمت چهارم بخش اول تبديل قدرت پيشينه به استقامت در توان ۱- شاخصه هاي تمرين در اين مرحله: ۱) مدت زمان تمرين هفت هفته ۲) شدت تمرين ٥٠ تا ۷٠ درصد ۳) تعداد حركات ۲ تا ۳ حركت ٤) تعداد دورها ۲ تا ٤ دور ٥) تكرار ۱٥ تا ۳٠ بار ۶) فاصله استراحت ٥ تا ۷ دقيقه ۷) تعداد جلسات در هفته ۲ تا ۳ جلسه نكته مهم: سرعت اجراي حركات در اين مرحله به صورت انفجاري و سريع مي باشد. بخش دوم تبديل قدرت پيشينه به استقامت عضلاني ميان مدت اخصه هاي تمرين در اين مرحله: ۱) مدت زمان تمرين ۸ الي ۱٠ هفته ۲) شدت تمرين ٤٠ تا ٥٠ درصد ۳) تعداد حركات ٤ تا ۸ حركت ٤) تعداد دورها ۲ تا ٤ دور ٥) تكرار حركات به صورت يکنواخت مي باشد. ۶) فاصله استراحت ۲ دقيقه ۷) تعداد جلسات در هفته ۲ تا ۳ جلسه نكته مهم: سرعت اجراي حركات در اين مرحله به صورت متوسط مي باشد. قسمت پنجم مرحله حفظ قدرت بدست آمده در مراحل قبلي ۱- شاخصه هاي تمرين در اين مرحله: مدت زمان تمرين بستگي به مدت و برنامه مسابقات دارد. ۲- نوع تمرين: ٥٠ درصد حفظ توان – ۲٠ درصد حفظ استقامت ۲٠ درصد قدرت بيشينه – ۱٠ درصد حفظ استقامت عضلات مکان مدت تعداد مسابقات در هفته: سبك يک مسابقه: تعداد جلسات تمرين در هفته ۲ جلسه سنگين تعداد حركات ۲ تا ۳ حركت – تعداد دور ۲ تا ۳ دور – تكرار ٤ تا ۶ بار دو مسابقه: تعداد جلسات تمرين در هفته يک جلسه ۱٥ تا ۲٠ درصد سبك و نيمه سنگين تعداد حركات ٤ تا ۶ حركت – تعداد دور ۱ تا ۲ دور – تكرار ٤ تا ۶ بار شدت حركت ۷٠ درصد قدرت بيشينه در هر حركت – فاصله استراحت ۲ تا ۳ دقيقه روانشناسي قسمت اول ۱-در روانشناسي ورزش، طرف مقابل روانشناس، ورزشكار و قهرمان يک رشته ورزشي كه فوق نُرم طبيعي جامعه سالم است مي باشد. ۲- علت نياز به روانشناس ورزشي؛ به لحاظ استرس فوق العاده است. ۳- در شاخص هاي رواني بازيکنان پست هاي مختلف مشخص مي شود. ٤- براي بالا بردن انرژي رواني احتياج به سنجش است. ٥- استفاده توأم از انرژي جسماني و رواني، باعث قهرماني است. قسمت دوم ۱- روانشناسي ورزشي عبارت است از: مجموعه مهارت هايي كه انجام به موقع و مستمر و دائمي و صحيح آنها مي تواند موجب افزايش انرژي در ورزشكاران شود. ۲- مقداري داشتن اضطراب براي ورزشكار به لحاظ داشتن انگيزه لازم است. ۳- تكرار و يکنواختي در شيوه تمرين، باعث افسردگي مي شود. ٤- براي رفع افسردگي بايستي روي فشار تمرين، نوع تمرين و مكان تمرين براي چند جلسه كوتاه تجديد نظر كرد. ٥- انگيزه شاخص بزرگ رواني در دو عامل دروني و بيروني است. قسمت سوم ۱- ورزشكار بايستي تکليف مدار باشد نه نتيجه مدار. ۲- تکليف مدارها نسبت به نتيجه مدارها موفق تر هستند. ۳- شاخص رواني اضطراب باعث افت قند خون و افت قند خون باعث اضطراب مي شود. براي دور كردن ذهن بازيکن از حريف، بايد در محل تمرين وسايل سرگرمي فراهم كرد. قوانين قسمت اول ۱- واليبال در سال ۱۸۹٥ برابر با ۱۲۷٤ شمسي، توسط شخصي به نام ويليام مورگان آمريکايي ابداع شد. ۲- نام واليبال در ابتدا مين تونت بوده است. ۳- واليبال در ابتدا ۹ نفره بوده و قوانين خاصي نداشته است. ٤- طول زمين واليبال ۱۸ و عرض آن ۹ است. قسمت دوم ۱- يک تيم واليبال متشكل از ۶ تا ۱۲ بازيکن مي باشد كه از اين تعداد يک نفر بازيکن ليبرو – آزاد است. ۲- وظايف کاپيتان: شركت در قرعه كشي – انتخاب زمين يا سرويس اول ۳- کاپيتان با نوار ۸ سانتي روي سينه زير شماره شناخته مي شود. ٤- كفش مسابقات نبايد يکرنگ باشد. قسمت سوم کاپيتان يک تيم واليبال در دو بخش کاپيتان تيم و کاپيتان بازي فعاليت دارد. فقط کاپيتان حق صحبت با داور را دارد. حضور هر تيم با كمتر از ۶ بازيکن در مسابقه به باخت آن تيم ختم مي شود. در سيستم بازي تنبيهات شامل جرائم مختلف است. دريافت كارت زرد مساوي است با از دست دادن يک امتياز و سرويس دريافت كارت قرمز باعث اخراج فرد مي شود و امتياز سرويس را از دست نمي دهد. دريافت كارت زرد و قرمز باعث اخراج فرد از جريان بازي و سالن مي شود. يک بازي شامل ٥ گيم است و هر گيم ۲٥ امتيازي، گيم پنجم ۱٥ امتيازي است و هر تيم که سه گيم را ببَرد، برنده نهايي است. در هر گيم دو تايم اوت و ۶ تعويض وجود دارد. قسمت چهارم ۱- مربي به دو طريق بازيکن را تعويض مي كند: ۱) استفاده از وسايل الكترونيک ۲) اعلام تعويض با صداي بلند توسط مربي ۲- دادن علامت تعويض قبل از تعويض توسط مربي ضروري است و تعداد تعويض با انگشتان دست نشان داده مي شود. ۳- براي تعويض مجدد بايستي ۱ امتياز (يک رالي) رد و بدل شود. ٤- داشتن راكت شماره دار براي تعويض ضروري است. ٥- هنگام دفاع برخورد توپ به دست بازيکن مدافع، يک ضربه حساب نمي شود. ۶- وقفه هاي قانوني، تايم اوت و تعويض است. قسمت پنجم ۱- عدم اطلاع مربي از قوانين، جرايمي را در پي دارد. ۲- اولين جريمه تاخير، اخطار تاخير است. ۳- وقفه ها مي تواند به دلايل: قطع برق- پارگي تور- شكستگي آنتن باشد. ٤- در جا به جايي سالن به هر دليل، بازي گيم آخر، از ابتدا شروع مي شود. ٥- در مورد قطع بازي در يک سالن تا ٤ ساعت، ادامه بازي از امتياز آخر است. قسمت ششم ۱- رفتار ناپسند بازيکن در ابتدا اخطار شفاهي دارد. ۲- رفتار ناپسند بعدي بازيکن، باعث كارت زرد مي شود و توپ را براي سرويس به تيم مقابل مي دهند. ۳- يک تيم در داشتن يا نداشتن ليبرو مختار است. ٤- شماره بازيکنان از ۱ الي ۱۸ مجاز است. ٥- ليبرو بازيکن دفاعي است و حق سرويس، آبشار، حمله و دفاع ندارد. ۶- ليبرو بدون اجازه داور وقتي كه بازي در جريان نباشد در منطقه چهار مي تواند تعويض شود. ۷- در صورت مصدوميت ليبرو با اجازه داور فقط براي آن بازي، فرد ديگري ليبرو مي شود. قسمت هفتم ۱- قوانين در واليبال شامل ۲۸ مورد مي باشد. ۲- در پايان هر ست، تيم ها، زمين ها را عوض مي كنند. ۳- وقفه بين هر ست ۳ دقيقه مي باشد. ٤- در مسابقات مهم مي توان وقفه بين ست ها را تا ۱٠ دقيقه افزايش داد. ٥- استتار: پوشاندن بازيکن سرويس زننده و توپ تا هنگام ورود به زمين حريف توسط ديگر بازيکنان را استتار گويند. ۶- استتار به دو صورت فردي و گروهي مي باشد. ۷- خطاهاي سرويس: ۱) مدت زمان سرويس از سوت داور ۸ ثانيه مي باشد. ۲) جا نگرفتن در منطقه سرويس. ۳) پاي سرويس زننده روي خط قرار مي گيرد. ٤) با دو دست يا سر و پا بزند. ٥) رعايت نكردن چرخش. ۶) رها نكردن توپ هنگام زدن سرويس.